2007/Jul/02

เอ้อ! ต่อไปนี้...(คงอีกซักพัก)ผมจะเขียนblogเปงภาษาอังกฤษทั้งหมดนะครับ ไม่ได้กระแดะอะไรหรอกนะครับ แต่ถ้าผมไม่ทำ มีหวังได้Fไปหลายวิชาแหง คือ ผมเรียนที่ABACครับ วิชาทุกวิชามานเปงภาษาอังกฤษ เวลาทำการบ้าน หรือ สอบ มันต้องเขียนเปงอังกฤษ ใครที่เก่งๆ ก็ช่วยบอกหน่อยละกานครับว่าผิดตรงไหนมั่ง คือว่าอังกฤษผมห่วยมาก(ถึงมากที่สุด) จะน้อมรับทุกคำสั่งสอนครับ


Hello! my friends.It's the first writing in English. Why I write blog in English? I know my English is so poor,but I think I must improve it.
Last time,I wrote about my score of Addmission. Now I don't care about that.I will study hard in this university.
This entry I want to tell my friends about new life in thenew place. There are a lot of pretty girls.They are very white,cute ,and sexy. Last week,Therewas the first meeting of Photo Club at Huamark campus.Many peoplewere join with this meeting.เหอๆๆ First,I sign my name at student center ,then Iwent to the second floor for start the meeting. Next, Many strangers enter the room.I know who they are.They are surely senior.After that, "Good mornig dear member"one of senior said.
"Make a circle aroud me"he continue.After we make a circle,he order to us to introduce ourselves.After that, we sing a song,dance,and play games at the center of circle.So It very fun!
In the afternoon,I have lunch with my friends. At that time, someone tell me about Au Care.Oh! Buddha.I seriously forgot it.I ask someone who attend in Au Care already. About six or five people are attend already.I ask them for that. Au Care is a physical examination.when I finish heath checking.I go back to my home at Chonburi because I feel so tried. In fact I will show picture of the meeting, but it has some problem about uploading. I will show u next time.


2007/May/11

ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว ที่ชะตาชีวิตของผู้ถูกเลือกจะปรากฏ(รวมทั้งตรูด้วย - -") เห็นดูในข่าวบอกว่าจะประกาศวันที่12 18.00น. เป็นต้นไป ดูช่องทางการประกาศที่linkนี้นะครับ http://www.cuas.or.th/adm_pr.pdf

ว่าแล้วก็ขอแปะรูป รูปแฟนผมเองงั้บ สีไม้ๆ

Edit นี่แหละคือความเสียใจ

ประกาศผลแล้วครับ ก็...นะ ผม"ไม่ติดครับ" สิ่งที่หวังเอาไว้ สิ่งที่ผมคิดว่าใช่ ตอนนี้มันกลับไปหมด ความผิดหวัง ความเสียใจได้เข้ามาสู่ตัวผม(ตอนแรกก็คิดอยากตายตามไอเด็กนั่น)วินาทีที่รู้ผล สำหรับผมไม่ใช่ความเสียใจ แต่มันคืออาการ อึ้ง เพราะว่า คณะที่ผมต้องการ ไม่ใช่อันดับ1 2 3 แต่มันคืออันดับ4 วิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ จุฬา ครับ ผมมั่นใจกับมันมากที่จะได้เข้าเรียนเพราะ คะแนนหลายปีที่ผ่านมาของไอคณะนี้มานอยู่ที่3300 ไม่เกิน4000 ซึ่งคะแนนผมก็เป็นไปได้ แบบถึงขั้นสูงมากที่จะติดในคณะนี้ ประกอบกับ สาขาวิชาฟิสิกส์ เป็นสาขาวิชาที่ไม่ค่อยมีคนอยากจะเรียนกัน ทำให้ผมมั่นใจมาก เลยไม่ได้เลือกคณะรองๆมาอีกไว้(ตอนแรกอยากจะเลือกอันเดียวเลยด้วยซ้ำ) แต่ก็เลือกปาย

ตอนนี้ผมคิดว่าตัวผมเองทำใจได้ ในระดับหนึ่งแล้ว แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า "ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับผม"เวลาผมคุยโทรศัพท์กับแฟนผม ผมก็แอบร้องไห้ในบางครั้ง(ผมว่าเธอคงไม่รู้) เพราะแฟนผมติดจุฬา ทุกครั้งแฟนผมเล่าเรื่องที่เธอไปนู่นไปนี่มา(เกี่ยวกับมหาลัยที่เธอติด) ผมเจ็บใจ เจ็บใจจริงๆครับ แต่ไม่รู้จะทำหยั่งไง ผมไม่อยากจะว่าเธอ ไม่อยากจะห้ามเธอไม่ให้พูดเรื่องนี้ เพราะมันเหมือนว่าผมเห็นแก่ตัวเกินไปครับ ผมก็ได้แต่ตอบ อือ เงียบๆพร้อมฟังสิ่งที่เธอจะเล่า เอ้อ...ผมก็ต้องขอบใจเพื่อนผมคนหนึ่งเหมือนกันครับทีเข้าใจผม อาจจะเปงเพราะมันไม่ได้เอนท์ มันเลือกที่จะเข้าABACครับ ตอนที่ผมต้องการใครสักคนมาเป็นเพื่อนคุยกับผม เพื่อนคนนี้ก็มาครับ ความจริงอยากคุยก่ะแฟนอ่ะครับแต่ไม่ได้เพราะแฟนผมไปหมักเข้าหอ ระหว่างที่ผมนอนร้องไห้อยู่คนเดียว เธอคนนี้ก็โทรเข้ามาพอดีครับ ผมคุยและร้องไห้ให้เธอได้ฟัง มันก็ทำให้ผมสบายใจมากกว่าเดิมทุกวันนี้ผมยังนอนไม่ค่อยหลับครับ ข้าวเย็นที่เคยกินที2จาน ตอนนี้ผมกิน2คำก็อิ่มแล้วครับนอนหลับก็ยังฝันร้ายเดิมๆ ซ้ำ พอเวลาว่างทีไร ผมก็ต้องคิดฟุ๊งซ่านซ้ำไปซ้ำมาทุกทีครับ เมื่อไหร่ ผมจะหลุดจากวังวนนี้สักที เมื่อไหร่แฟนผม จะเข้าใจ และกลับเป็นเหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็นซักทีนะ ตอนนี้ผมขอแค่คนที่อยู่เป็นเพื่อน และคุยกับผมเท่านั้นก็พอครับ เอ้อ...ตอนนี้ผมเข้าABACนะครับ computer and network engineering สู้ตายครับ


edit @ 2007/05/17 15:34:52

2007/Apr/13

หวัดดีครับ

ก่อนที่จะเขียนอะไรผมก็ขอแนะนำตัวหน่อยละกันครับ ผมชื่อแบงค์ครับ(วงแคลช) 555+ ตอนนี้กะลังเครียดกับการเลือกคณะอยู่ ไม่รู้เอาไรดี ไอ4อันดับนี่มัน....(อยากให้มีซัก6อันดับอ่ะเหอๆๆ) หลายคนคงแปลกๆที่หัวข้อเปงอานนี้....ก็จริงนี่ครับ สำหรับผมแล้ว วันสงกรานต์เป็นวันที่เซ็งมากพอๆกับวันหยุดยาวอื่นๆครับ ทำไมน่ะหรอ ก็เพราะส่วนมากวันหยุดผมไม่ได้ไปไหนน่ะซี่ ครอบครัวผมเปิดร้านขายส่ง ทำให้แม่ผมไม่ยอมปิดร้าน "คนโง่เท่านั้นที่ปิดร้านช่วงสงกรานต์ไปเที่ยว เทศกาลอย่างนี้น่ะ ของมันขายดีแค่ไหนรู้มั้ย"นั่นเป็นเสียงแม่ผมที่ตะโกนกรอกหูผมก่อนที่ผมจะเอ่ยอะไรออกไป นั่นเป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เซ็ง ถ้าผมไม่ได้ไปเที่ยวแล้วแฟนผมไม่ได้ไป ผมก็คงไม่ค่อยจะเซ็งอะไรซักเท่าไหร่นัก อย่างน้อยก็มีคนนอนคุยโทรศัพท์เป็นเพื่อน แต่มันดันไปเที่ยวซะได้นี่สิ ทำให้เรามีเวลาคุยกันน้อยลงอีก(ตรูยิ่งเป็นคนขี้เหงาอยู่) กว่ามันจะกลับก็นู่นล่ะครับ วันจันทร์ เฮ้อ~ ~

เอ้อ อีกอย่างหนึ่งก็คือ ไอที่ที่ผมทำงานอยู่น่ะครับ มันดันปิดตั้งแต่12-20(อะไรจะเยอะปานนั้น) เล่นเอาจนไปข้างนึงเลยครับ(ได้ค่าจ้างเป็นวันน่ะ วันละ300) ถึงยังไงก็ช่างมันเหอะครับ ถ้าไม่ว่างขนาดนี้ ผมคงไม่มีเวลาให้ตัวเองและเวลาเขียนblogซะด้วย เอาเป็นว่าในentryนี้ ผมเอารูปน้องๆลูกศิษย์ผมมาให้ดูละกันครับ อิๆ

หุๆๆ กระทาชายนายนี้มีนามว่า โฮริคาว่า ยูได ครับ ตอนแรกผมก็นึกว่าเป็นลุกครึ่งไทยญี่ปุ่น ที่ไหนได้ เป็นคนญี่ปุ่นจริงๆเลยครับ แต่น้องเค้าพูดไทยได้นะครับ น่ารักมากเลยครับ

สำหรับในentryหน้าที่ผมคิดไว้คงจะเป็น บ่นๆเรื่องแฟนล่ะครับ มีรูปให้ดูด้วย555+(เกิดมันมาอ่านซวยแน่ตรู - -")


edit @ 2007/04/19 11:28:20
edit @ 2007/04/19 11:28:46